เหตุใด “เกลือทะเล” ไม่ควรเป็นส่วนผสมของอาหารและการหมักดองอีกต่อไป

 

และทำไม “เกลือสินเธาว์” จึงเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่า

ในอดีต เกลือทะเลถูกมองว่าเป็นวัตถุดิบธรรมชาติที่บริสุทธิ์และเหมาะสำหรับการบริโภคของมนุษย์ แต่ในโลกปัจจุบัน ความจริงนี้กำลังเปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ จากปัญหาสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้น นั่นคือ ไมโครพลาสติก

ไมโครพลาสติก: ภัยเงียบในเกลือทะเล

งานวิจัยจากหลายประเทศยืนยันตรงกันว่า เกลือทะเลทั่วโลกมีการปนเปื้อนของไมโครพลาสติกในระดับที่ตรวจพบได้ เนื่องจากทะเลกลายเป็นแหล่งสะสมขยะพลาสติกจากกิจกรรมของมนุษย์โดยหลีกเลี่ยงไม่ได้

ไมโครพลาสติกเหล่านี้มีขนาดเล็กมาก ไม่สามารถกำจัดออกได้ด้วยกระบวนการผลิตเกลือแบบดั้งเดิม และสามารถเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ผ่านการบริโภคอาหารที่ใช้เกลือทะเลเป็นส่วนผสม รวมถึงอาหารหมักดองซึ่งใช้เกลือในปริมาณสูงและต่อเนื่อง

เกลือทะเล: เหมาะกับอุตสาหกรรม มากกว่าอาหาร

ด้วยข้อเท็จจริงดังกล่าว เกลือทะเลจึง ไม่ควรถูกใช้เป็นส่วนผสมของอาหารหรือการถนอมอาหารอีกต่อไป
แต่ควรถูกนำไปใช้ใน ภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเหมาะสมกว่า เช่น

• อุตสาหกรรมโซดาไฟ

• อุตสาหกรรมคลอรีน

• อุตสาหกรรมเคมีพื้นฐาน

ซึ่งเป็นการใช้ประโยชน์ที่ไม่ส่งผลโดยตรงต่อสุขภาพมนุษย์

เกลือสินเธาว์: ทางเลือกที่ปลอดภัยสำหรับอาหารและการหมักดอง

ในทางตรงกันข้าม เกลือสินเธาว์ เป็นเกลือที่ได้จากแหล่งน้ำเกลือใต้ดินโบราณ ซึ่งถูกกักเก็บอยู่ใต้ชั้นดินมานานนับล้านปี แยกขาดจากมลพิษทางทะเลและขยะพลาสติกโดยสิ้นเชิง

คุณสมบัติสำคัญของเกลือสินเธาว์ ได้แก่

• ปราศจากไมโครพลาสติก

• ไม่มีสิ่งเจือปนจากอุตสาหกรรมสมัยใหม่

• ไม่ใช้สารเคมีในกระบวนการผลิต

• มีความบริสุทธิ์และเสถียรสูง เหมาะกับการหมักดองและถนอมอาหารระยะยาว

ด้วยเหตุนี้ เกลือสินเธาว์จึงเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับ

• อาหารปรุงสุก

• อาหารแปรรูป

• อาหารหมักดอง เช่น ผักดอง ปลาเค็ม น้ำปลา กะปิ

• อุตสาหกรรมอาหารที่ต้องการความปลอดภัยสูง

ถึงเวลาที่ผู้บริโภคต้องเปลี่ยน

การเลือกเกลือไม่ใช่เพียงเรื่องของรสชาติอีกต่อไป แต่เป็นเรื่องของ สุขภาพในระยะยาว

การเปลี่ยนจากการบริโภคเกลือทะเลมาเป็น เกลือสินเธาว์ คือการเลือก

• ความปลอดภัย

• ความบริสุทธิ์

• อาหารที่ไร้สารเคมีและสิ่งเจือปน

และเป็นการสนับสนุนการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเหมาะสมกับยุคสมัย